Pierwszorzędny tytuł, który rozbudza apetyty na poważną porcję mięsistych tekstów. I rzeczywiście - książka Mazura, z podtytułem: „Wybór tekstów 1999-2009”, to zbiór ponad 40-tu jego recenzji, esei i wywiadów. Jednak sięgając po nie, entuzjazm należy trzymać w ryzach. Zgrabny tomik, jaki wrzuca się do torby przed podróżą, nie zawiera siarczystych felietonów, lecz raczej dość szczegółowe omówienia. Chwytliwy, dziennikarski tytuł ma się do nich nijak. To po pierwsze, a po drugie – tomik wydano bez asysty redaktora zewnętrznego. Ze szkodą dla autora i tego, co mógł czytelnikom zaoferować...

Człowiek już się cieszy, gdy trafia na książkę o fotografii w języku polskim, która nie jest prostym poradnikiem. Radość miesza się z niedowierzaniem, gdy jest ona bogato ilustrowana reprodukcjami najbardziej znanych zdjęć fotografii światowej, no a oprawa i jakość druku budzą uczucie przyjemności estetycznej. Ponad 70 fotografów, 370 stron tekstu. Nie za duży format, nieskomplikowany język. Nie jest to podręcznik historii fotografii, za to kapitalne, podręczne kompendium wiedzy...

Litewski Fotomeno Festivalis w Kownie „Kaunas Photo” poświęcony jest w tym roku fotografii w Polsce. W miażdżącej przewadze - młodej fotografii. Mindaugas Kavaliauskas, dyrektor artystyczny festiwalu, twierdzi, że impuls ku takiej koncepcji dał mu niedostrzegany fenomen współczesnej fotografii litewskiej, egzystującej w cieniu wielkiej i intensywnie popularyzowanej litewskiej klasyki. „W tym roku świętujemy nowy mit europejskiej fotografii – nieznanej, żwawej fotografii młodych Polaków o prawdziwym życiu...

Antanas Sutkus. Rocznik 1939. Nestor fotografii litewskiej. Stworzył jedyne w swoim rodzaju archiwum życia narodu, przy czym przeważająca część tego zapisu powstała w okresie, gdy Litwa tkwiła w politycznym niebycie, włączona do Związku Radzieckiego. Oczywiście samouk. Zaczął fotografować na pocz. lat 50., chwytając codzienność na gorącym uczynku. Studiował dziennikarstwo, miał intuicję. Z jego inicjatywy powstało Litewskie Towarzystwo Sztuki Fotograficznej...

Wystawa piątki polskich dokumentalistów nosi tytuł: „Między życiem”, ponieważ ich obrazy są z życia wyjęte, lecz opowiadają o próbach, początkach – fragmentach życia, przed którymi ostatecznie staje dziadek Staszka Heydy , patrząc w lustro. Początek wyznacza Tomek Reiss pogodnymi impresjami z „Wieku niewinności”, oddając powab krótkiego okresu dzieciństwa, który może wypełniać niezakłamana ufność wobec losu i pełne poczucie bezpieczeństwa...